Euskal Herrian arkitektura berritzaile bat eskaintzen duen hilerri honek, Jose Antonio Pizarroren diseinuari esker, espazio sinboliko eta sakratua sortzen du. Hilerriaren barnean, Vicente Larrea eskultorearen “Bizitzaren Aingerua” eta “Heriotzaren Aingerua” eskultura dago, eta hau, sinbolismoz josita, hilerriaren izaera sakratu eta iluna indartzen du. Larreak eskultura hau garaiko sentsibilitatearekin sortu zuen, eta aingeruaren irudiak bizitzaren eta heriotzaren arteko lotura adierazten du.

Arkitektura aldetik, Pizarroren lanak Egiptoko tenpluetako espazioen inspirazioa darama, eta espazioaren egiturak bisitariari “mugagabeko bidaia” bat helarazteko helburua du. Lurrazpiko kripta baten bitartez egituratutako hilerria, arku paraboliko eta espazio simetrikoen bidez, dimentsio bertikal eta horizontala uztartzen ditu. Barneko espazioa lau ilaratan banatutako nitxoekin antolatuta dago, eta arkuek “arco de la tierra” edo “arco del fuego” izendapenak dituzte, espazioaren sinbolismoa indartuz.

Hilerria lasai eta naturarekin bat eginda dago, ingurune naturalean, belardiz eta zuhaitzez inguratuta, eta Urretxu eta Zumarraga udalerrien ikuspegi ederrak eskaintzen ditu. Hilerria 1980. urtera arte parrokiaren zaintza eta administraziopean egon zen, baina handipenak egitea beharrezkoa izan zen, eta 161 panteoi eta 738 nitxo ditu gaur egun.

Horrela, hilerri honek berezitasun berezia du, eta bere arkitektura eta eskultura sinbolikoek, argi-jokoek eta ingurunearekin harmoniak, espazio sakratu eta berezi bat sortzen dute, bertako herritarrentzat garrantzi handikoa dena.