Kaminpeko burdinolak sarrera oso mugatua zuen, ez da gutxiagorako, batzuek infernua deitzen zioten… Tenperatura handiengatik, 1.600 graduraino! hor barruan bizi ziren txatarra urtu ahal izateko.

Orbegozoko landarerik arriskutsuena zen. Bere makineria astunak, 1600 gradu baino gehiagokoek eta bost txandako lanaldiekiko etengabeko lanak, benetako infernu bihurtzen zuten leku hau. Ekoizpeneko azken urteetan, Boeing 747 hegazkinak hegan egin ahal izateko aleroietan eramaten dituen balbula berberak zeramatzan labe bat ere ekarri zuten.

Langile batzuek lan zikin eta zaratatsu gisa deskribatzen zuten. Tona handiak maneiatu behar ziren, eta garabilariak 40 tonako saskiarekin pixka bat deskuidatzen zen ezeri ez zion uzten, lodi bat jartzen zuen. Txatarra eta altzairua urtzeko 1.600 graduko tenperaturara iritsi behar zen eta hori ez da txantxetakoa. Labeko hormak eta gangak urez hozten ziren, eta ur-ihesa bazegoen eta altzairuarekin elkartzen bazen, lurruntze bortitza sortzen da, eta leherketa oso arriskutsua eragiten du. Hori da galdategien arriskurik handiena. Ez zen hildakorik izan leherketen ondorioz, baina bai norbaiti zerbait erori zitzaiolako gainera.

Pieza tubular bakoitzak 160 tona altzairu eta txatarra urtu egiten zituen egunero.

Bestalde, Orbegozoko langileren bat enpresan bertan hiltzen bazen lanagatik, Esteban Orbegozoren langile guztiak, 3000 langileek egun bateko lanaldiaren dirua ematen zioten langile horren familiari. Adibidez, Urola tabernaren kasuan bezala, ekarpen honen bidez lortu baitzuten taberna.